رباعی شمارهٔ ۹۰ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بیان شده که در سرمای شدید، حتی خورشید هم ممکن است بی‌حرکت و بی‌نفوذ شود، و خون در رگ‌ها همچون خواب زمستانی به حالت سکون در می‌آید. همچنین، گل‌ها به شکل دودی از شرر در می‌آیند و این نشانه‌ی تغییر و تحول در روزگار است که همواره پایدار باقی می‌ماند. به طور کلی، شاعر به تضاد بین سرما و گرما، سکون و حرکت، و تغییرات زندگی اشاره می‌کند.