بخش ۴۴ - ابوالحسن بنان بن محمّد الحمّال ابوعلی عثمانی
ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم
و از این طایفه بود ابوالحسن بنان بن محمّدالحمّال، و اصل وی از واسط بود، بمصر بودی و آنجا فرمان یافت، وفاة وی اندر سنۀ ست عشر و ثلثمایه بود، صاحب کرامات بود و حال او بزرگ بود.
بنانرا پرسیدند از برترین حال صوفیان گفت ایمن بودن بدانچه ضمان کرده اند و بفرمانها قیام کردن و نگاهداشتن سِرّ و از هر دو جهان خالی شدن.
ابوعلی رودباری گوید کی بنان حمّال را فرا پیش شیر افکندند او را همی بوئید و هیچ تصرف نکرد و چون ازان رهائی یافت گفتند اندر آن وقت اندر دل تو چه بود گفت اندر خلاف علما اندیشه میکردم که آب دهان او چون باشد.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ابوالحسن بنان بن محمدالحمال، از طایفه‌ای شناخته شده بود که از واسط به مصر آمده بود و در آنجا به مقاماتی رسید. او در سن ۳۱۳ هجری قمری فوت کرد و به عنوان فردی کرامت‌دار و بزرگ شناخته می‌شد. از او پرسیدند که برترین حال صوفیان چیست، و او پاسخ داد که امنیت در آنچه خداوند ضمانت کرده و عمل به دستورات اوست و باید از دو جهان دل کند. ابوعلی رودباری داستانی از بنان نقل می‌کند که او را پیش شیر انداختند و شیر تنها او را بویید و آسیبی به او نرساند. پس از رهایی، او گفت که در آن لحظه به فکر این بود که آب دهان شیر چگونه است.