بخش ۶۹ - ابومحمّد جعفر بن محمّدبن نُصَیْر ابوعلی عثمانی
ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم
و از ایشان بود ابومحمّد جعفربن محمّدبن نُصَیْر و مولود وی ببغداد بوده و آنجا بزرگ شد و صحبت جُنَیْد کرده بود و با وی نشستی و صحبت نوری کرده بود و آنِ رُوَیْم و سمنون و صحبت طبقۀ عصر ایشان، و وفاة او اندر سنه ثمان و اربعین و ثلثمایه بود.
جعفر گوید بنده لذّت معاملة نیابد با لذّت نفس زیرا که اهل حقایق علائقها ببریدند کی ایشانرا از رتبتهاء بزرگ بازداشتی.
جعفر گوید میان بنده و میان وجود آنست کی تقوی اندر دل وی مجاور بود چون تقوی آرام گرفت اندر دل برکات علم برو فرود آمد و رغبت دنیا ازو بشد.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ابومحمد جعفر بن محمد بن نصیر در بغداد به دنیا آمد و بزرگ شد. او با جنید و دیگر شخصیتها گفتگوهایی داشت و به علم و عرفان علاقهمند بود. او در سن ۳۸۴ هجری قمری وفات یافت. جعفر معتقد بود که لذت واقعی در ارتباط با خداست و انسان باید از تعلقات دنیوی فاصله بگیرد. او همچنین به این موضوع اشاره میکند که تقوی در دل، سبب سرازیر شدن برکات علم و کاهش رغبت به دنیا میشود.