بخش ۷۱ - ابومحمّد عبداللّه بن محمّد الرازی ابوعلی عثمانی
ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم
و از ایشان بود ابومحمّد عبداللّه بن محمّدالرازی رَحْمَةُ اللّه عَلَیْه ،مولود وی بنشابور بود و از یاران ابوعثمان حیری و یوسف بن الحسین و رُوَیْم و سمنون و پیران دیگر بود، وفات او اندر سنۀ ثلث و خمسین و ثلثمایه بود.
محمّدبن الحسین گوید کی از عبداللّه رازی شنیدم کی پرسیدند از او چون است کی مردمان عیبهاء خویش دانند و با صواب نگردند گفت زیرا که مردمان بمباهات علم مشغولند نه بعمل علم و بآراستن ظاهر و دست بداشتن آداب باطن خدای عزّوجلّ دلهاء ایشان کور بکردست و جوارح ایشان بند برنهاده است از عبادة.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ابومحمد عبدالله بن محمد الرازی، معروف به ابوالرازی، در شهر نیشابور متولد شد و از یاران ابوعثمان حیری و دیگر عالمان زمان خود بود. او در سن 53 سالگی درگذشت. محمدبن الحسین از او نقل میکند که عبدالله رازی به این پرسش پاسخ داده که چرا مردم عیبهای خود را نمیبینند و به اصلاح خود نمیپردازند. او میگوید که مردم به مباهات در علم مشغولند و به عمل کردن بر اساس علم و آراسته کردن باطن خود اهمیت نمیدهند، به همین دلیل دلهایشان کور و اعمالشان متوقف مانده است.