نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

لطفی بکنی عنایت از سر گیری

زین نقد دغل که می زنم زرگیری

در مملکتت هیچ نیاید خللی

گر هیچ کسی را به کسی برگیری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر درخواست می‌کند که لطف و عنایت خداوند شامل حالش شود تا از مشکلات و فریب‌هایی که باعث سردرگمی‌اش شده، رهایی یابد. او همچنین تأکید می‌کند که اگر در جامعه‌ای به کسی لطف و محبت شود، آن جامعه دچار اخلال نخواهد شد.