شمارهٔ ۹۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت درباره مفاهیمی عمیق و غیرمادی صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که در جایی که نه چیز واضحی وجود دارد و نه چیز پنهانی، مفهوم سود و زیان معنایی ندارد. اما اگر خداوند گناهان انسان‌ها را ببخشد، شاید در این میان راهی برای نجات پیدا شود. به طور کلی، این شعر به مسأله بخشش و راهیابی به حقیقت پرداخته است.