شمارهٔ ۱۰۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون من به تو دادم دل و دین بس باشد
نفرین توم از آفرین بس باشد
من می گویم جمله تویی من هیچم
تسبیح بزرگ من همین بس باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که وقتی دل و ایمانش را به محبوبش داده است، همین کافی است. او به طور کامل خود را فراموش کرده و فقط وجود محبوب را می‌بیند. در واقع، او می‌گوید که تسبیح و ذکرش فقط عشق و محبت اوست و نیازی به چیز دیگری نیست.