نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من لوح دل از جمله امانی شستم

جان را زنشاط و کامرانی شستم

تا آتش سودای تو در جان من است

من دست از آب زندگانی شستم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که دلش را از تمام رنج‌ها و غم‌ها شسته و آن را به شادابی و کامیابی پر کرده است. او همچنان که آتش عشق معشوق در درونش وجود دارد، به خاطر آن عشق از زندگی و لذت‌های آن دست کشیده است.