شمارهٔ ۱۱۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به خدایی اشاره می‌کند که برای هیچ چیزی به کسی نیاز ندارد و از او می‌خواهد که داستان را کوتاه کند زیرا مشکلات او انگار طولانی شده است. او می‌گوید که ما از ناتوانی خود شکایت می‌کنیم، در حالی که تو، ای خدا، می‌توانی با لطف و کرمت راه حلی برای مشکلات ما فراهم کنی.