نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از درد سر خویش ندانم چونم

وز دایرهٔ وجود خود بیرونم

یا رب تو مرا از سر و گردن برهان

کز خود به سری زگردنی افزونم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و مشکلاتش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که نمی‌تواند از آنها فرار کند. او در تلاش است تا از وجود خود و بار سنگین آن رهایی یابد و از خداوند درخواست نجات می‌کند. در حقیقت، او به شدت تحت فشار است و می‌خواهد از این وضعیت خلاص شود.