نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۴ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای گوهر فضل و علم و دریای علوم

از رای تو شد دُرج دو گوهر منظوم

در هفت فلک ندید و در هشت بهشت

نُه چرخ چو تو پیشرو ده معصوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به ستایش دانش و فضیلت یک فرد اشاره دارد که به خاطر دانش و آگاهی‌اش آن را به گوهرهایی ارزشمند تشبیه می‌کند. شاعر می‌گوید که دانش و رأی این فرد از جمله چیزهایی است که در جهان قابل مقایسه نیست و هیچ کس مانند او نیست که در آسمان‌ها و بهشت‌ها دیده نشده باشد. به‌طور کلی، این شعر نشان‌دهنده عظمت و بی‌نظیری فردی در زمینه علم و فضیلت است.