شمارهٔ ۱۳۴ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گوهر فضل و علم و دریای علوم
از رای تو شد دُرج دو گوهر منظوم
در هفت فلک ندید و در هشت بهشت
نُه چرخ چو تو پیشرو ده معصوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به ستایش دانش و فضیلت یک فرد اشاره دارد که به خاطر دانش و آگاهیاش آن را به گوهرهایی ارزشمند تشبیه میکند. شاعر میگوید که دانش و رأی این فرد از جمله چیزهایی است که در جهان قابل مقایسه نیست و هیچ کس مانند او نیست که در آسمانها و بهشتها دیده نشده باشد. بهطور کلی، این شعر نشاندهنده عظمت و بینظیری فردی در زمینه علم و فضیلت است.