نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۶ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای ماه زحسن خلق تو یافته بهر

پر مشک زباد خُلق تو جملهٔ دهر

در هر دو جهان کجا توان بود این قهر

کان آب حیات را بکشتند به زهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و魅یت ماه نسبت به خالقش اشاره دارد. شاعر با ذکر عطر مشک و جاذبه‌های خلق او، به قدرت فوق‌العاده‌اش در جذب همه چیز در جهان اشاره می‌کند. همچنین به ناپایداری زندگی و وجود زهر در آیندگان اشاره می‌کند که می‌تواند به آب حیات آسیب برساند. در کل، این شعر به تضاد میان زیبایی و خطر در زندگی پرداخته است.