شمارهٔ ۱۳۸ - التّوکّل اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشّاق به فضل آشنایان تواند
سرگردانان شکسته پایان تواند
جز از تو گدایی نکنم من زیرا
سلطان جهان جمله گدایان تواند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از عشق و وابستگی به محبوب صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که تنها عشق محبوبش است که می‌تواند او را راهنمایی کند و بدون او احساس گدایی دارد، چون او را سلطان جهانی می‌داند که تمام گدایان به او وابسته‌اند. به طور کلی، این اشعار به اهمیت عشق و نیاز به محبوب اشاره دارند.