شمارهٔ ۱۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به عشق و وابستگی عمیق به خدا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند در دل ما آتش ایجاد کند جز محبت او و هیچ‌کس نمی‌تواند مشکل ما را حل کند جز او. حتی اگر همه‌ی جهان به کمک بیایند، باز هم تنها اوست که می‌تواند به ما آرامش و راه‌حل بدهد.