شمارهٔ ۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مشغولِ هوا تو را کجا بشناسد
خود کیست که عقل از هوا بشناسد
این کار به بازوی تنِ خاکی نیست
هو نور[ر]ی باید که تو را بشناسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به بحث شناخت و درک انسان از خود و جایگاهش در دنیا می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که شناخت واقعی فراتر از سطح و ظواهر است و نیازمند نوری درونی (که همان عقل و درک عمیق است) می‌باشد. در واقع، شناخت واقعی خود و زندگی، خارج از توان و قدرت جسمانی است و نیاز به بصیرت و روشنایی درونی دارد.