شمارهٔ ۱۴۱ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم تقدیر و سرنوشت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر تقدیر از پیش مشخص شده است، تلاش برای آموزش و دانش چه فایده‌ای دارد. او معتقد است که تنها بندگی، رضا و تسلیم در برابر تقدیر سودمند است. همچنین، با وجود ترس از عاقبت، اگر سرنوشت از قبل تعیین شده است، ترسیدن نیز بی‌فایده است. در نهایت، این شعر بر پذیرش سرنوشت تأکید می‌کند.