شمارهٔ ۱۴۶ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم تسلیم و رضا در برابر سرنوشت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در جایی که خوشبختی و سعادت باشد، بهره‌مندی و ابزارهای مختلف مهم نیستند و بالعکس، در جایی که سختی و بدبختی است، نام و اعتبار هم تاثیری ندارد. در مسیر تقدیر، همه چیز یکسان است و آنچه اهمیت دارد، پذیرش و تسلیم در برابر قضا و قدر است. اگر این تسلیم وجود نداشته باشد، تنها نتیجه سرسختی، مشکلات و نابودی خواهد بود.