شمارهٔ ۱۵۱ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تو به دانی دوای جانم کردن
من هیچ دوای خود ندانم کردن
از تو کِششی و کوشش از من پس ازین
تا تو نکنی من چه توانم کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از شخصی می‌خواهد که او را درمان کند، زیرا خود او نمی‌داند چگونه می‌تواند به خود کمک کند. او بیان می‌کند که فقط از طرف معشوق کشش و تلاش احساس می‌کند و از او می‌خواهد که اگر او کاری نکند، او نیز نمی‌تواند کاری انجام دهد.