شمارهٔ ۱۴۸ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می کن ستمی و هر چه بادا بادا
کم گیر دمی و هر چه بادا بادا
از سود و زیانِ آنچ نامش عمر است
ماییم و دمی و هرچ بادا بادا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عدم اهمیت به ستم‌ها و مشکلات زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چه پیش آید، باید پذیرفت. او به موقتی بودن زندگی و عمر اشاره کرده و بر لذت بردن از لحظه‌ها تأکید می‌کند. در نهایت، فقط در دمی هستیم و باید با آنچه که پیش می‌آید، کنار بیاییم.