نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۰ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تو بر دل من حکم روانی می کن

هر حکم روانی که توانی می کن

من دل به تو دادم آنِ من تا اینجاست

آنِ تو تا دانی آنچ دانی می کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عمق عشق و وابستگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که قلبش تحت تأثیر معشوق است و هر کاری که او بخواهد، می‌کند. شاعر احساس می‌کند که دل خود را به معشوق سپرده و منتظر است تا او هر آنچه که می‌خواهد، انجام دهد.