نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۳ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل نه همه ساله شکر باید خورد

بسیار شکر که برحذر باید خورد

ما سینه و گرد ران بسی ردّ کردیم

تا لاجرم امروز جگر باید خورد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که همیشه نمی‌توان به لذت‌ها و شیرینی‌های زندگی پرداخت. او با بیان اینکه باید از سختی‌ها و مشکلات هم عبرت گرفت، به تجربه‌های دشوار گذشته‌اش اشاره می‌کند که او را به نقطه‌ای رسانده که اکنون باید با واقعیت‌ها و تلخی‌ها مواجه شود. در نهایت، پیام شعر این است که در زندگی، میان لذت و درد همواره تعادل وجود دارد.