شمارهٔ ۱۴۹ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به سرنوشت و تقدیر اشاره می‌کند. اگر در زندگی غم و اندوهی به ما برسد، آن را قبول می‌کنیم و اگر درد و رنجی نصیب ما شود، آن را تحمل می‌کنیم. او به این نکته اشاره می‌کند که در کارهای خداوند دخالتی نداریم و در نهایت، ما امروز آمده‌ایم و فردا خواهیم رفت، پس باید با آرامش پذیرای آنچه هستیم، باشیم.