شمارهٔ ۱۵۹ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که او در کنار محبوبش است، نمی‌تواند از گفتگو و نزدیکی به او جدا شود. او حتی از سگی که برای محبوبش وفادار است و خاک پای او را می‌بلعد، هم می‌ترسد و نمی‌خواهد به اندازه آن سگ خوار و بی‌مقدار شود. به‌طور کلی، احساس عشق و وابستگی عمیق او به محبوبش را نشان می‌دهد.