شمارهٔ ۱۶۰ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به پذیرش و تحمل جفای محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر یار با او بدرفتاری کند، این را به خاطر عشقش می‌پذیرد و خاک پای او را بر چشم می‌گذارد. همچنین، شاعر معتقد است که رفتار محبوب تنها نتیجهٔ تقدیر و سرنوشتی است که برای او رقم خورده و به خود او مربوط نیست.