شمارهٔ ۱۷۳ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم بندگی و اختیار اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر کسی به بندگی قرار گرفته باشد، نباید نگران چگونگی وضعیتش باشد. اگر بنده‌ای در امور خود اختیار داشته باشد، در واقع آن خواجه و صاحب اختیار است که به او این امکان را داده است. به عبارتی، واقعی‌ بودن اختیار وابسته به تسلط و شرایط کسی است که تحت بندگی قرار دارد.