نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۵ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روحی که منزّه است از عالم خاک

مهمان تو آمده است از عالم پاک

می ده تو به بادهٔ صبوحی مددش

زان پیش که گوید انعم الله مساک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حضور روحی پاک که از دنیای مادی فراتر است اشاره دارد و از مهمانی این روح در عالم پاک صحبت می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد تا به این روح باده‌ای خوشمزه هدیه کند قبل از اینکه بگوید که خداوند نعمت‌هایش را ارزانی داشته است. این مضمون بیانگر اهمیت روح و ارتباط آن با عالم معنوی و همچنین جشن و شادی در زندگی است.