نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۰ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن دم که بهم زدیم تنها من و تو

با خلق نکرده ایم پیدا من و تو

هر یک به گمان بیهده می گویند

حال من و تو نداند الّا من و تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که بین او و یک شخص خاص جدایی به وجود آمده است. او می‌گوید که تنها بین خودشان این احساس را درک می‌کنند و دیگران نمی‌توانند حال آنها را بفهمند. در واقع، او به عمق رابطه و احساسات مشترکشان اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها خودشان از وضعیتشان آگاهند.