نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۶ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شبهای دراز با غمت می سازم

پوشیده چنانک کس نداند رازم

میدان بلا و من درو می تازم

دل رفته و می روم نه جان در بازم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در بیت‌ها احساس تنهایی و درد عمیقی را بیان می‌کند. او شب‌های طولانی را با غم خود سپری می‌کند و راز درونش را از دیگران پنهان کرده است. در مواجهه با سختی‌ها و بلاها، هنوز به مبارزه ادامه می‌دهد، اما دلش را از دست داده و زندگی‌اش به خطر افتاده است.