شمارهٔ ۱۸۹ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به وضعیتی اشاره دارد که در آن گروهی از مردم به بی‌راهه می‌روند و از حقیقت خبر ندارند. آن‌ها که از بند اول رهایی یافته‌اند، دوباره در دام جدیدی گرفتار می‌شوند. به عبارت دیگر، این اشعار به چرخه‌ای از مشکلات و بندهای مختلفی که انسان‌ها با آن مواجه هستند اشاره دارند، که هر بار با رهایی از یک مشکل، به مشکلی جدید گرفتار می‌شوند.