شمارهٔ ۱۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در نفی تو خلق را امان نتوان داد
جز در رهِ اثباتِ تو جان نتوان داد
با آنکه ز تو هیچ مکان خالی نیست
در هیچ مکان از تو نشان نتوان داد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بیان عدم توانایی در ظهور و اثبات وجود غیر از خدا می‌پردازد. شاعر می‌گوید که نمی‌توان به خلق بی‌حفاظی داد، جز در مسیر اثبات وجود خدا. با اینکه خدا در همه جا حضور دارد، اما نمی‌توان نشان و نشانه‌ای از او در هیچ مکان خاصی پیدا کرد. درواقع، تأکید بر یگانگی و تفرد خداوند و ناتوانی از درک و شناخت او در عالم مادی است.