شمارهٔ ۲۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دوست تو را زان به عیان نتوان دید
کالبتّه به چشمِ جسم جان نتوان دید
از تو بگذر که تو ز تو چندان است
کز غایتِ تو ز تو جهان نتوان دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار بیانگر این است که دیدن حقیقتِ واقعی انسان، که همان روح یا جان اوست، با چشم جسمانی ممکن نیست. شاعر می‌گوید که باید از خودِ ظاهری بگذریم تا به عمق وجود و ذات واقعی‌مان پی ببریم. در واقع، محدودیت‌های دنیای مادی ما را از درک کامل حقیقت بازمی‌دارد.