شمارهٔ ۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کی عقل به سر حدِّ جمالِ تو رسد
بی جان به سراچهٔ وصالِ تو رسد
گر جملهٔ ذرّاتِ جهان دیده شود
ممکن نبود که در جمالِ تو رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جلال معشوق می‌پردازد و می‌گوید که عقل انسان هرگز به مرز زیبایی او نمی‌رسد. حتی اگر تمام ذرات جهان دیده شوند، باز هم نمی‌توانند به زیبایی او نزدیک شوند. این نشان‌دهنده عظمت و یکتایی معشوق است که فراتر از توان درک انسان‌هاست.