نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر چند که روشنی فزاید خورشید

در دیدهٔ خفّاش نیاید خورشید

دل طاقتِ نورِ تو کجا دارد پس

آنجای که خفّاش نماید خورشید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معنی است که اگرچه نور خورشید افزایش می‌یابد، اما برای خفاش قابل رؤیت نیست. همچنین دل خفاش نمی‌تواند نور خورشید را تحمل کند، زیرا در جایی که خفاش است، خورشید قابل دیدن نیست. به نوعی اشاره به ناتوانی برخی موجودات در درک زیبایی‌ها و نورها دارد.