نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۵ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از قرب بعید شوق باید بودن

پیوسته ملازم تو شاید بودن

لکن به خلاف آنچ رفته است قلم

از دست من و تو برنیاید بودن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت شوق و نزدیکی به محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که باید همیشه مشتاق و در کنار محبوب بود. اما در عین حال، می‌افزاید که آنچه در قلم و نوشته‌ها آمده، ممکن است با واقعیت و حس واقعی ما تفاوت داشته باشد و از ما برنمی‌آید آنچه در نوشته‌ها گفته شده را در زندگی عینی دنبال کنیم.