شمارهٔ ۲۱۴ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان این نکته می‌پردازند که وقتی حقیقتی بزرگ و اساسی در زندگی انسان‌ها رخ دهد، تمامی سخنان و نظرات بی‌فایده و سطحی کنار زده می‌شود. حتی عالمان دینی و عقلانی نیز در برابر این حقیقت احساس ناتوانی می‌کنند و قدرت بیان خود را از دست می‌دهند. به طور کلی، این شعر به اهمیت و تاثیرات عمیق حقیقت و تغییرات اساسی در زندگی اشاره دارد.