شمارهٔ ۲۲۱ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمشیر فلک پاره کند جوشنها
پیکان قضا تیره کند روشنها
زنهار به مرگ دیگران شاد مشو
دودی است برآید ز همه روزنها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی هشدار میدهد که نباید از مرگ دیگران خوشحال شد. شمشیر سرنوشت میتواند پردههای زندگی را پاره کند و تیر قضا بر زندگی آدمهای روشن تاثیر منفی بگذارد. در نهایت، این مرگها تنها منجر به دودی میشوند که از همهجا بهپا میخیزد و نشاندهندهی مشکلات و رنجهاست.