شمارهٔ ۲۲۴ - التّقدیر اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به بیان این موضوع می‌پردازد که افرادی که از رازهای سخن و از علم‌های نو و قدیم صحبت می‌کنند، در واقع از تقدیر خدا و حقایق عمیق‌تر بی‌خبرند. آن‌ها تنها از ظواهر و سطح مسائل سخن می‌گویند و به عمق آن‌ها نفوذ نمی‌کنند.