شمارهٔ ۲۲۲ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این است که زمانی که وجود فرد شکل گرفت و او به دنیا آمد، پیام‌های متعددی به او ارسال شد. همچنین، زمانی که کار و سرنوشت او بدون وجود خودش تعیین شد، او می‌فهمد که هدف و خواسته‌اش در آن سرنوشت و تقدیر نهفته است.