شمارهٔ ۲۲۶ - التّقدیر اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما یادآوری می‌کند که اگر دستوری از جانب خداوند صادر شود که از آن راهی برای فرار نباشد، باید از آن دستور پرهیز کرد. در عین حال، بشر در مواجهه با این دستورات و ممنوعیت‌ها غالباً ناتوان و سردرگم است و نمی‌داند چه باید بکند. به عبارتی، شرایطی خاص و دشوار برای مردم ایجاد می‌شود که در آن نمی‌توانند به راحتی تصمیم بگیرند.