شمارهٔ ۲۳۰ - الخوف اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
انعام تو هر گرسنه را می پرورد
هر تشنه زجوی فضلت آبی می خورد
دل در پی اومید تو شادی می کرد
هم بخت بد از امید نومیدم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی نعمت و رحمت خداوند است. شاعر می‌گوید که خداوند هر گرسنه‌ای را سیر می‌کند و هر تشنه‌ای از لطفش آبی می‌نوشد. دل انسان‌ها به امید خداوند خوش می‌شود، اما بخت بد ممکن است این امید را ناامید کند.