نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۰ - الرجاء اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

مقبول تو جز مقبل جاوید نشد

لطفت به کدام ذرّه پیوست دمی

کان ذرّه به از هزار خورشید نشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر امید و نعمت‌های الهی است. شاعر می‌گوید که هیچ بنده‌ای از لطف خدا ناامید نمی‌شود و افراد با ایمان همیشه مورد قبول او هستند. همچنین، اشاره می‌کند که لطف خداوند به هر ذره‌ای از وجود نیز رسیده و آن ذره ارزشمندتر از هزار خورشید است. در کل، شعر بر قدرت و رحمت بی‌پایان خداوند تأکید دارد.