نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل آن نفس از معرفت آکنده شود

کز هر چه نه ذکر اوست برکنده شود

آن را که به صد جان کَنِشش جمع کنی

شاید که به هر هوس پراکنده شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر حالتی از شناخت و آگاهی عمیق است. در آن، گفته می‌شود که اگر نفس انسان از معرفت و شناخت پر شود، از هر چیزی که به یاد خدا نیست، دور می‌شود. همچنین اشاره می‌شود که حتی اگر کسی با صد جان نیز به جمع‌آوری و تمرکز بر معرفت خدا بپردازد، ممکن است باز هم با هوس‌ها و desires خود پراکنده شود. به طور کلی، این شعر به اهمیت شناخت و تمرکز بر یاد خدا و چالش‌های مربوط به آن اشاره دارد.