نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

لطف تو و قهر تو همیشه به هم است

لکن چو ضعیفیم به جان در ستم است

ای آنکه ز هیچ هر چه خواهی بکنی

با من همه آن کن که طریق کرم است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به ارتباط بین لطف و قهر الهی اشاره دارد. شاعر می‌گويد که اگرچه انسان ضعیف است و در معرض ستم قرار دارد، ولی از خداوند می‌خواهد که با او بر اساس کرم و محبت رفتار کند. او از خدا درخواست می‌کند که در تمام کارها، لطف و رحمت خود را نثارش کند.