شمارهٔ ۴۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که غم و رنج را به او بدهد و در عوض، زندگی ساده یک درویش را نصیبش کند. او به نوعی می‌خواهد به جای ثروت و قدرت که به دیگران اعطاء شده، زندگی آزاد و بی‌پیرایه‌ای را برای خود بخواهد.