شمارهٔ ۵۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که حتی یک نفس هم به او واگذار نکند. او می‌گوید که با طبع وسوسه‌انگیز و خواسته‌های درونی‌اش، نمی‌خواهد به هیچ چیز غیر از خود خدا وابسته باشد، حتی اگر در درگاه خداوند به دیگران کمتر از هیچ ارزشی داشته باشد. خلاصه این که، شاعر خواهان استقلال و خودکفایی در ارتباط با خداست.