نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای از ره لطف راعی هر رَمه تو

مقصود جهانیان زهر دمدمه تو

جز تو همه هر چه هست تشویش ره است

ما را زهمه باز رهان ای همه تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش و دعا برای راهنمایی و لطف خداوند اشاره دارد. شاعر از خداوند به عنوان راعی مهربان یاد می‌کند و بر این باور است که مقصود و هدف تمام انسان‌ها در زندگی به لطف و رحمت او وابسته است. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که جز خداوند، همه چیز در زندگی می‌تواند باعث نگرانی و اضطراب باشد و از او درخواست می‌کند که انسان‌ها را از همه غم‌ها و تشویش‌ها رها کند.