نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از خلق نه کاهد نه فزاید کاری

الّا به خدای برنیاید کاری

ای آنک گشانیدهٔ هر کار تویی

تا تو نگشایی نگشاید کاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که هیچ چیزی در جهان نه کاهش می‌یابد و نه افزایش می‌یابد، مگر اینکه خداوند بخواهد. تمام امور و کارها به خواست خداوند بستگی دارند و اگر او اجازه ندهد، هیچ‌چیز تغییر نخواهد کرد. شاعر به قدرت و اراده خداوند تاکید می‌کند و می‌گوید که همه چیز به دست اوست و تنها اوست که می‌تواند کارها را به جریان اندازد.