نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنک تو را همه صفت احسان است

با عفو تو طاعت و گنه یکسان است

زان کرده نگاهی که دلم ترسان است

گر عفو کنی به نزد تو آسان است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی‌های احسان و بخشش خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که با بخشش الهی، عبادت و گناه یکسان می‌شوند و این بخاطر نگاه مهربان و ترساننده‌ای است که خداوند بر دل او افکنده است. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را ببخشد چرا که در نزد خدا، بخشش آسان است.