شمارهٔ ۹۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به بیان رابطه میان رهبری و گمراهی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر تو (خدا یا منبع رهبری) بخواهی، اطاعت من آسان است، ولی این اراده توست که مهم است. چه مرا بخوانی و چه نخوانی، تو همواره از حال من آگاه هستی و من نیز نسبت به اراده تو آگاهی دارم.