شمارهٔ ۱۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف افرادی می‌پردازند که به ظاهر با طبیعت و سبزینگی ارتباط دارند، اما در باطن می‌توانند خطرناک و مهلک باشند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی افرادی که به نظر بی‌ضرر و خوشحال می‌آیند، در شرایط خاص می‌توانند به مرگ ناگهانی و مصیبت منجر شوند. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که فریب ظواهر می‌تواند عواقب وخیمی داشته باشد.